مدل يابی معادلات ساختاری SEM

موارد استفاده مدل يابي معادلات ساختاري، اصلاحات و مفروضه هاي آن

موارد استفاده مدل يابي معادلات ساختاري

مدل يابي معادلات ساختاري را مي توان در جهت مقاصد پژوهشي ذيل به کار برد:

1- مدل يابي علي يا تحليل مسير:

پارامترهاي حاصل از تحليل رگرسيون دست کم در سه موقعيت اساسي زير نمي تواند اطلاعات لازم را فراهم آورد:

وقتي متغيرهاي مشاهده شده حاوي خطاهاي اندازه گيري و بين متغيرهاي واقعي روابط جالب و بدون تورش وجود داشته باشد.

وقيت بين متغيرهاي مشاهده شده روابط درهم تنيده جريان علي وجود داشته باشد.

وقتي متغيرهاي مهم تبيين شده مشاهده نشده باشد.

اما توابع ساختاري مي تواند در همه موقعيت هاي بالا نقش مهم و سازنده اي ايفا کند. علوم اجتماعي و رفتاري بر خلاف علوم طبيعي، به ندرت به تجزيه و تحليل دقيق در شرايط کنترل شده دستيابي دارد. در اين علوم، استنباط روابط علي بر پايه مطالعاتي صورت مي گيرد که در آنها مدل ها و در قالب سازه هاي نظري که مستقيما مشاهده پذير و اندازه پذير نيست، بيان مي شود. اما براي عملياتي کردن و اندازه گيري متغيرهاي نظري مي توان از شاخص ها يا نشانه هايي که نشانگر ناميده مي شود، استفاده کرد. استنباط هاي علي به واقع به مسيرهايي بستگي دارد که طرح مطالعه مشخص کرده است.

2- تحليل عاملي تاييدي:

اين روش که به واقع بسط تحليل عاملي معمولي است، يکي از جنبه هاي مهم SEM است، که در آن فرضيه هاي معيني درباره ساختارهاي بارهاي عاملي و همبستگي هاي متقابل بين متغيرها مورد آزمون قرار مي گيرد. از لحاظ سنتي، تحليل عاملي با آشکار ساختن ابعاد زيربنايي يا واريانس عامل مشترک در مجموعه اي از پرسش ها يا سوال هاي تستي سروکار دارد.

براي معرفي يک سازه نظري، معمولا مجموعه اي از پرسش ها تهيه مي شود و تحليل عاملي به تدوين شاخصي که در پژوهش به کار مي رود، کمک خواهد کرد. براي معرفي ابعاد زيربنايي سازه مورد نظر، تحليل عاملي مي تواند يک يا چند عامل را آشکار سازد. برپايه نتايج تحليل عاملي مي توان گفت که يک سازه، تک بعدي يا چندبعدي است.

به اين رويکرد، در حال حاضر، به سبب آنکه داراي ماهيت اکتشافي است و نه ماهيت آزمون فرضيه، تحليل عاملي اکتشافي گفته مي شود. عامل چون در تحليل عاملي مشاهده ناپذير است، متغير مکنون خوانده مي شود، که در تحليل عاملي، پيش بيني کننده پاسخ ها در متغيرهاي اندازه گرفته شده و مشاهده شده است، به واقع، روايي يک تحليل عاملي تا حدودي از طريق تعيين اين مطلب مشخص مي شود که عامل ها با چه دقتي واريانس موجود در پرسش هاي انفرادي را توجيه مي کنند. يعني، چقدر از واريانس موجود در پرسش ها با عامل ها اشتراک دارد.

مدلي يابي معادله ساختاري، علاوه بر تحليل اکتشافي، تحليل عاملي تاييدي را نيز به کار مي برد. اين تحليل اساسا يک روش آزمون فرضيه است، و بر اين مفروضه متکي است که شما درباره اينکه مولفه متغيرهاي مکنون چيست انديشه اي داريد؛يعني به دنبال يافتن نشانگرها نيستيد. SEM اين مطلب را که آيا نشانگرهايي که براي معرفي سازه يا متغير مکنون خود برگزيده ايد، واقعا معرف آن است يا نه، مي آزمايد و گزارش مي دهد که نشانگرهاي انتخابي با چه دقتي معرف يا برازنده متغيرمکنون است. براي بهبود برازندگي، نشانگرها با متغير مکنون نيز راه هايي پيشنهاد مي کنند.

3- تحليل عاملي مرتبه دوم:

صورتي از تحليل عاملي است که در آن خود ماتريس همبستگي عامل هاي مشترک تحليل مي شود تا عامل هاي مرتبه دوم به دست آيد.

4- مدل هاي مختلف رگرسيون:

بسط تحليل رگرسيون خطي که در آن وزن هايي رگرسيون ممکن است مقيد به تساوي با يکديگر باشد، يا برابر با مقادير عددي معيني قرار داده شود. SEM مقايسه ضرايب رگرسيون، واريانس ها، ميانگين ها حتي با گروه هاي بين آزمودني ها چندگانه را به گونه هم زمان امکان پذير مي سازد.

5- مدل هاي ساختاري کوواريانس:

اين فرضيه را که يک ماتريس کوواريانس داراي شکل به خصوصي است آزمون مي کند. براي مثال، مي توانيد اين فرضيه را که مجموعه اي از متغيرها داراي واريانس هاي برابر هستند بيازماييد.

6- مدل هاي ساختاري همبستگي:

اين فرضيه را که يک ماتريس همبستگي داراي شکل به خصوصي است آزمون مي کند. براي مثال، مي توانيد اين فرضيه کلاسيک را که ماتريس همبستگي داراي ساختار دوري است، بيازماييد.

اصطلاحات مدل يابي ساختاري:

مدل يابي معادلات ساختاري بر پايه فرضيه هايي درباره وجود روابط علي بين متغيرها، مدل هاي علي را با دستگاه معادله خطي آزمون مي کند. بدين ترتيب، SEM، روابط نظري بين شرايط ساختاري معين و مفروض را مي آزمايد و برآورد روابط علي ميان متغيرهاي مکنون (مشاهده نشده) و نيز روابط ميان متغيرهاي اندازه گيري شده (مشاهده شده) را امکان پذير مي سازد.

متغيرهاي مستقل که فرض بر آن است بدون خطا اندازه گيري مي شوند، متغيرهاي برونزا يا جريان دهنده و متغيرهاي وابسته يا ميانجي متغيرهاي درونزا يا جريان گيرنده ناميده مي شوند. متغيرهاي آشکار آشکار يا مشاهده شده به گونه مستقيم به وسيله پژوهشگر اندازه گيري مي شود، در حالي که متغيرهاي مکنون يا مشاهده نشده به گونه مستقيم اندازه گيري نمي شود، بلکه بر اساس روابط يا همبستگي هاي بين متغيرهاي اندازه گيري شده استنباط مي شوند. اين برآورد آماري به همان طريق که يک تحليل عاملي اکتشافي حضور عامل هاي مکنون را از واريانس مشترک بين متغيرهاي مشاهده شده استنباط مي کند، به دست مي آيد.

بنابر آنچه گفته شد، مدل معادله ساختاري شامل دو مؤلفه است: مدل اندازه گيري که در آن متغيرهاي مکنون پيشنهاد و از طريق تحليل عاملي تاييدي آزمون مي شود و مدل ساختاري که در آن متغيرهاي مکنون و نيز متغيرهاي مشاهده شده اي که نشانگر متغيرهاي مکنون است از يک راه منطقي با هم مرتبط مي شود.

کاربران SEM روابط ميان متغيرهاي مشاهده شده و مشاهده نشده را با استفاده از نمودار مسير نشان مي دهند. اين نمودار که نقش اساسي در مدل يابي ساختاري بازي مي کند، مانند فلوچارت هاي رايانه اي است، که متغيرهايي را که با خطوط بيانگر جريان علي باهم متصل شده اند، نشان مي دهد. نمودار مسير را مي توان به عنوان وسيله اي براي نمايش اين مطلب در نظر گرفت که کدام متغيرها موجب تغييراتي در متغيرهاي ديگر مي شود. همه متغيرهاي مستقل داراي پيکان هايي اند که به سوي متغير وابسته نشانه مي روند. ضريب وزني بالاي پيکان قرار مي گيرد.

مفروضه هاي مدل معادله ساختاري:

مدل يابي معادله ساختاري، بسط انعطاف پذير و قدرتمند مدل خطي کلي است، و بنابراين مانند هر روش آماري، داراي شماري از مفروضه هاست که بايد صادق بوده يا دست کم به گونه تقريب برقرار باشد، تا نسبت به نتايج آن اطمينان حاصل شود. دو مسئله اساسي، يعني حجم گروه نمونه و کار با داده هاي گمشده مي باشد.

حجم منطقي گروه نمونه:

بر پايه پيشنهاد جميز استيونس در نظر گرفتن پانزده مورد براي هر متغير پيش بين در تحليل رگرسيون چندگانه با روش معمولي کمترين مجذورات استاندارد، يک قاعده سرانگشتي خوب به شمار مي آيد. چون SEM در برخي جنبه ها کاملا مرتبط با رگرسيون چند متغيري است، تعداد 15 مورد به ازاي هر متغير اندازه گيري شده در SEM غير منطقي نيست.

لوهلين نتايج مطالعات مشابه مونت کارلو را با استفاده از مدل هاي تحليل عاملي تاييدي گزارش کرده و پس از بررسي پيشينه هاي پژوهش نتيجه مي گيرد که براي اين طبقه از مدل ها با دو يا چهار عامل، پژوهشگر بايد روي گردآوري دست کم 100 مورد يا بيش از آن 200 مورد برنامه ريزي کند. کاربرد نمونه هاي کوچکتر مي تواند موجب عدم حصول همگرايي، به دست آمدن جواب هاي نامناسب و يا دقت پايين برآورد پارامترها و به ويژه خطاهاي استاندارد شود. خطاي استاندارد برنامه SEM بر پايه مفروضه نمونه هاي بزرگ محاسبه مي شود. زماني که توزيع داده ها نرمال نبوده يا کجي داشته باشد، گروه هاي نمونه با حجم بزرگتر مورد نياز است. پيشنهاد کلي آن است که تا حد امکان داده هاي بيشتري به دست آوريد.

داده هاي کامل يا کاربرد مناسب داده هاي ناکافي:

چنانچه براي تحليل، از داده هاي ورودي خام استفاده شود، اين داده ها بايد کامل و بدون مقادير گمشده باشند. براي کار با داده هاي ناکامل، چندين راه حل پيش تجربي وجود دارد. حذف ليستي که در آن همه نمره هاي مربوط به داده هاي گمشده حذف مي شود و حذف زوجي که در آن همبستگي دو متغيري فقط براي مواردي که داده هاي آن کامل وجود دارد محاسبه مي شود، از راه حل هاي متداول براي کار با مقادير گمشده است. روش ديگر پيش تجربي براي داده گمشده، جايگزين ساختن اين داده ها با ميانگين متغير مربوط است.

تدوين مدل:

مدل، به گونه ساده يک گزاره آماري درباره روابط ميان متغيرهاست. تحليل مسير مثال خوبي براي مدل، و تدوين مدل، تمريني براي بيان رسمي مي کمدل است. ترجمه مشهود و آشکار نظريه به صورت معادلات رياضي انجام مي پذيرد. اين مدل از طريق نمايش متغيرهاي مستقل و وابسته به ترسيم نمودار مسير کمک مي کند. متغيرهاي مستقل اغلب متغيرهاي برونزا خوانده مي شود، يعني علل آنها خارج از مدل تعيين مي گردد. متغيرهاي وابسته اغلب متغيرهاي درونزا خوانده مي شود، زيرا فرض مي شود که علت آنها از درون مدل تعيين مي شود.

تدوين مدل در SEM، گام عمده اي است که در فرايند آن بايد سازه هاي مربوط، مکنون و مشاهده شده و روابط بين سازه ها مشخص گردد. در مدل بايد اصل اقتصاد و صرفه جويي نيز رعايت شود، و ضرورتي ندارد که شمامل هر متغير علي ممکن باشد. گنجانيدن سازه هاي بيش از اندازه در مدل مي توند موجب آزمون ناپذيري آن شود، و اگر سازه هاي مهمي را حذف کنيد، خطر توليد يک مدل نامناسب کاذب را به جان خريده ايد. نکته مهم آن است که مدل شما بايد انديشه ها و مفاهيم نظري مورد علاقه شما را به خوبي منعکس سازد.

تجربه نشان داده است که به سادگي نمي توانيد تنها به خاطر آنکه چيزي را ببينيد يک مدل را به کار ببريد، بلکه بايد نظريه خوبي در دست داشته باشيد. عمل تدوين مدل، انتخاب نشانگرها براي متغيرهاي مکنون را نيز در بر مي گيرد. به عنوان يک قاعده کلي، براي يک سازه مکنون، بايد نشانگرهاي چندگانه داشته باشيد. اين موضوع هم دليل منطقي و هم دليل آماري دارد. يک سازه پيچيده وقتي از طريق نشانگرهاي چندگانه تسخير شود، معتبرتر و رواتر است. براي هر متغير مکنون سه نشانگر يا بيشتر توصيه مي شود.

تدوين مدل شامل فرمول بندي گزاره هايي درباره پارامترها نيز مي باشد. پارامتر ضريب عددي است که رابطه بين سازه ها را توصيف مي کند. تعيين پارامترها اين مطلب را که روابط داراي يک جهت يا چند جهت است يا نه نيز شامل مي شود.

نظریه های مدیریت

نخستین مفاهیم مدیریت 

اولین مقولات کلیدی که باعث تعویق رشد و شکوفایی کسب‌وکارهای گذشته می‌شدند ارتباطات و حمل‌ونقل بوده‌ است. به مرور زمان و با تسهیل و بهبود این دو، شرکت‌ها مسیر رشد خود را با شتاب در پیش گرفتند و هر روز پیچیده‌تر شدند. در چنین شرایطی کوچکترین ارتقا و بهبودی در شگردهای مدیریتی باعث بروز تغییرات قابل‌توجه‌ای در کمیت و کیفیت تولیدات می‌شد. ظهور عوامل زیر در این عرصه، نقشی کلیدی در رشد شرکت‌ها و سازمان‌ها بازی نمود :

ظهور مفهوم ”اقتصاد مقیاس“ (یعنی کاهش هزینه متوسط تولید در ازای افزایش حجم کل تولید) مدیران بسیاری را برای ایجاد رشد هرچه بیشتر برانگیخت.

انقلاب صنعتی باعث شد تا به مسایل و مشکلات مدیریت (به ویژه کارآیی, فرآیندهای تولید, و کاهش هزینه‌ها) به صورت جدی‌تر و برمبنای تفکر سیستماتیک پرداخته شود.

رویکردهای کلاسیک پایان نامه کارشناسی ارشد مدیریت+spss+مهندسی صنایع سیستم بهره وری
دوره مابین سال‌های اواسط قرن نوزدهم تا اوایل دهه 1950 میلادی را می‌توان دوره کلاسیک دانست. از مهمترین رویکردهای متولد شده در این دوره می‌توان به مدیریت سیستماتیک, مدیریت علمی, مدیریت اجرایی (یا اداری), مبحث روابط انسانی, و دیوان‌سالاری (تشریفات اداری) اشاره کرد.

مدیریت سیستماتیک
در طول قرن نوزدهم, رشد کسب‌وکارهای آمریکایی بر محور ساخت و تولید متمرکز بود. در همین راستا:
اکثر وظایف سازمانی تقسیم شده و توسط افراد متخصص انجام می‌شدند.
در رویکرد سیستماتیک تلاش شد تا با تدوین رویه‌ها و فرآیندهای بسیار مشخص برای امور, هماهنگی کارها تصمیم گردد. برای برآوردن این هدف:

وظایف و مسؤولیت‌ها به صورت دقیق و کامل تعریف می‌شدند.
فنون استانداردشده‌ای برای انجام وظایف در نظر گرفته شد.
ابزارهای خاصی برای جمع‌آوری, بکارگیری, انتقال و تحلیل اطلاعات ابداع شد.
برای تسهیل هماهنگی‌ و ارتباطات داخلی, سیستم‌های حسابرسی هزینه, حقوق و کنترل تولید ایجاد شدند.

مدیریت علمی
دومین رویکرد مدیریتی را فردریک تیلور ابداع کرد که آن را به نام مدیریت علمی می‌شناسیم. این رویکرد مدعی بکارگیری روش‌های علمی در تحلیل کارها و تعیین نحوه انجام و تکمیل وظایف تولید به صورت کارآمد است.

تیلور چهار اصل را برای مدیریت علمی برشمرد:
مدیریت باید برای هر بخش از کار افراد, رویکردی دقیق و علمی را خلق کند تا بتوان اصول راهنمای کلی و صریحی‌ را جایگزین آنها نمود (چیزی نامشخص و به صورت ضمنی باقی نماند).
مدیریت باید افراد را به صورت علمی انتخاب کرده, آموزش داده و آماده کار نماید بطوریکه هر شخصی دقیقاً شغل مناسب خود را داشته باشد.
مدیریت باید به‌گونه‌ای با کارکنان همکاری و همیاری نماید که بتوان از هماهنگی مشاغل با طرح‌ها و اصول, اطمینان حاصل نمود.
مدیریت باید تضمین نماید که کار و مسؤولیت کارکنان و مدیران, به طور مساوی تقسیم شده است.

مدیریت اجرایی (اداری) phdkar.ir 
رویکرد مدیریت اجرایی بر غلبه نگاه مدیران ارشد در کل سازمان تاکید دارد و مدعی است مدیریت, یک حرفه است و قابل آموزش است. هنری فایول, یک مهندس معدن و مدیر اجرایی فرانسوی, کتابی را منتشر کرد که در آن به شرح تجربیات مدیریتی خود پرداخت. فایول, 5 کارکرد و 14 اصل برای مدیریت برشمرد. این 5 کارکرد عبارتند از: برنامه‌ریزی, سازمان‌دهی, فرماندهی, هماهنگ‌سازی, و کنترل.

چهارده اصل مدیریتی فایول بدین شرح‌اند:

تقسیم کار: کارها را به وظایف تخصصی تقسیم نموده و مسؤولیت‌ها را به افراد مشخصی واگذار نمایید.

تفویض اختیار: مسؤولیت و اختیار را با هم واگذار نمایید.

انتظام: انتظارات را به طور شفاف مشخص نموده و متخلفان را مجازات نمایید.

وحدت فرماندهی: باید هر کارگر یا کارمندی فقط و فقط به یک مدیر (ناظر) مرتبط گردد.

وحدت سمت‌وسو: باید تمامی امور کارکنان بر کسب اهداف سازمانی متمرکز باشند.

هضم نفع شخصی در نفع جمعی: باید منافع عمومی (جمعی) رجحان داشته باشند.

پاداش‌: باید به صورت سیستماتیک از اقدامات و فعالیت‌های همسو با جهت سازمان, تقدیر نمود.

تمرکزگرایی: باید اهمیت نقش‌های ارشدیت و زیردستی (فرمانبرداری) مشخص گردد.

سلسله‌مراتب: ارتباطات را از طریق زنجیره (نردبان) فرماندهی دنبال نمایید.

نظم: مشاغل و اصول کاری را به‌گونه‌ای مناسب سروسامان دهید, چون پشتیبان حرکت و سمت‌وسوی سازمان هستند.

برابری: وجود اصول و نظم عادلانه و منصفانه باعث افزایش مشارکت کارکنان می‌شود.

امنیت شغلی: وفاداری و عمر خدمت کارکنان را افزایش دهید.

ابتکار عمل: کارکنان را به‌گونه‌ای تشویق کنید که خودشان در راستای مقاصد سازمان عمل نمایند.

روح کار گروهی: یکپارچگی بین منافع و علایق کارکنان و مدیران را ارتقا دهید.

روابط انسانی
این رویکرد کوشیده است تا چگونگی تعامل فرآیندهای روانشناسانه و اجتماعی افراد با شرایط کاری‌شان را (در راستای ارتقای عملکرد) درک نماید. رویکرد روابط انسانی, اولین رویکرد عمده‌ای است که بر روابط کاری غیررسمی و ارضای کارکنان متمرکز شد.
مطالعات هاوتورن, سری آزمایشاتی است که از سال 1924 تا 1932 انجام شدند. در اولین مرحله از این آزمایشات (آزمایش روشنایی), شرایط کاری مختلف, بویژه روشنایی کارخانه, تغییر داده می‌شدند تا تاثیرات آنها بر بهره‌وری مشخص گردد. محققان به این نتیجه رسیدند که کارگران در برابر پژوهشگرانی که ناظر آنان بوده‌اند واکنش نشان داده و متفاوت عمل کرده‌اند. این واکنش به اثر هاوتورن معروف شد.
این نتیجه‌گیری, محققان را به این باور رسانید که بهره‌وری بیش از آنکه متاثر از عوامل فیزیکی یا ملموس باشد متاثر از عوامل روانشناسانه و اجتماعی است. طرفداران نظریه روابط انسانی معتقدند مدیران باید بیش از گذشته به رفاه, انگیزش و ارتباطات کارکنان بپردازند.
پژوهشگر دیگر حوزه روابط انسانی آبراهام مازلو است. مازلو در سال 1943 مدعی شد که انسان‌ها دارای 5 سطح از نیاز هستند. پایه‌ای‌ترین نیازها, نیازهای فیزیکی افراد همچون غذا, آب و سرپناه است, و بالاترین سطح نیازهای او, خودیابی یا ارضای شخصی است. مازلو بیان داشت که مردم از ارضای نیازهای سطح پایین خود شروع کرده و به مرور به سطوح نیاز بالاتر دست می‌یابند.

دیوان‌سالاری
ماکس وِبِر, جامعه‌شناس, حقوق‌دان و تاریخ‌شناس آلمانی, در کتاب معروف خود ”نظریه سازمان‌های اجتماعی و اقتصادی“ نشان داد که چگونه مدیریت می‌تواند کارآمدتر و منسجم‌تر عمل نماید:

وِبِر اعتقاد داشت ساختارهای دیوان‌سالارانه می‌توانند تغییرات ناشی از تفاوت مهارت‌ها, تجربیات و اهداف مدیران یک سازمان واحد را از میان بردارند.

برطبق نظریه وِبِر, دیوان‌سالاری مقوله‌ای بسیار بااهمیت است چون سازمان‌های بزرگ را قادر به انجام انبوه فعالیت‌های روزمره‌شان (که برای حیات‌شان ضروری است) می‌نماید.

رویکردهای نوین
از جمله رویکردهای نوین در مدیریت می‌توان به مدیریت کمی,‌ رفتار سازمانی, نظریه سیستم‌ها, و نگرش احتمالی اشاره کرد.

مدیریت کمـّی: این رویکرد بر کاربرد تحلیل‌های کمـّی بر تصمیمات و مسایل مدیریتی تاکید دارد. مدیریت کمـّی مدیران را قادر می‌سازد تا برپایه مدل‌های رسمی ریاضی یک مساله, تصمیم‌گیری نمایند. کامپیوترها توسعه این‌گونه روش‌های کمـّی خاص را تسهیل نموده‌اند. از جمله آنها می‌توان به فنونی همچون نظریه تصمیم آماری, برنامه‌ریزی خطی, نظریه صف, شبیه‌سازی, پیش‌بینی, مدل‌سازی دارایی‌ها, مدل‌سازی شبکه‌ای و تحلیل سربه‌سری اشاره کرد.

رفتار سازمانی: این رویکرد بر مطالعه و تعیین فعالیت‌های مدیریتی‌ای که باعث ارتقای اثربخشی کارکنان, از طریق درک طبیعت پیچیده فرآیندهای فردی, گروهی و سازمانی می‌شوند, متمرکز است. رفتار سازمانی به کمک رشته‌های مختلف (همچون روانشناسی و جامعه‌شناسی) به توضیح رفتار افراد در شغل خود می‌پردازد. نظریه ایکس و ایگرگ آقای داگلاس مک‌گروگر بیانگر گذار به سمت روابط انسانی است. بر طبق ایده مک‌گروگر, مدیران نظریه ایکس فرض می‌کنند کارکنان‌شان, افرادی تنبل و غیرمسؤول هستند که نیازمند نظارت دائمی و انگیزش بیرونی (در جهت حصول اهداف سازمانی) هستند. در مقابل مدیران نظریه ایگرگ,‌ معتقدند کارکنان (ذاتاَ) قصد کارکردن دارند و خودشان قادر به هدایت و کنترل خویش هستند.
از جمله دیگر صاحبنظران در زمینه رفتار سازمانی می‌توان به کریس آرجیریس (که استقلال‌عمل و مشاغل بهتر برای کارکنان را پیشنهاد می‌دهد) و رنیس لیکرت (که بر ارزش مدیریت مشارکتی تاکید داشت) اشاره کرد.

نظریه سیستم‌ها: به طور کلی رویکردهای کلاسیک موردانتقاد واقعند, چون اولاَ‌ روابط مابین سازمان و محیط خارجی آن را در نظر نمی‌گرفتند, و ثانیاَ اینکه معمولاَ‌ بر بعد خاصی از سازمان متمرکز شده یا کارکنان آن را همچون هزینه دیگر ملاحظات می‌انگارند.

نگرش احتمالی: این نگرش برمبنای ایده‌های نظریه سیستم‌ها, اصول جهانی مدیریت را رد کرده و بیان می‌دارد که عوامل متنوعی (هم داخل و هم خارج سازمان) ممکن است بر عملکرد سازمان تاثیر گذارند. بنابراین یک روش بهینه برای مدیریت و سازمان‌دهی وجود ندارد, چون شرایط تغییر کرده و پیشامد‌هایی رخ می‌دهند.

خصایص موقعیتی (موقتی) را احتمالات می‌نامیم. احتمالات از این قرارند:

پیشامدهای رخ‌دهنده در محیط خارجی سازمان

نقاط قوت و ضعف داخلی سازمان

ارزش‌ها, اهداف و دیدگاه‌های مدیران و کارکنان سازمان

نوع وظایف, منابع و فناوری‌هایی که سازمان بکار می‌گیرد. ” یک مدیر می‌تواند با نظر بر این احتمالات, وضعیت را مشخص کرده و استراتژی رقابتی,‌ ساختار سازمانی, یا فرآیند مدیریتی مناسب را در مواجهه با پیش‌آمدها برگزیند. “

حمایت از پایان نامه های کارشناسی ارشد مدیریت

ـ حمایت از پایان نامه‌  ارشد و دکتری توسط سازمان توسعه و نوسازی معادن و صنایع معدنی ایران؛ (مدارک ثبت نام و انتخاب موضوع مورد حمایت مالی سازمان)

ـ حمایت از پایان نامه‌ ارشد و دکتری توسط بانک کشاورزی ایران

ـ اولویت های پژوهشی و حمایتی بانک صادرات از پایان نامه های کارشناسی ارشد و دکتری مدیریت و مهندسی صنایع

ـ حمایت مالی بانک مسکن از پایان نامه های دانشجویی کارشناسی ارشد 

ـ حمایت مالی ـ پژوهشی بانک انصار از تحقیقات پژوهشی و پایان نامه های تحصیلات تکمیلی

ـ بانک مهر اقتصاد حامی موضوعات بانکی پایان نامه ها و طرح های تحقیقاتی رشته مدیریت و صنایع

ـ بانک توسعه تعاون حامی موضوعات بانکی پایان نامه ها و طرح های تحقیقاتی رشته مدیریت و صنایع

ـ اولویت های پژوهشی و حمایتی بانک سینا از پایان نامه های کارشناسی ارشد و دکتری مدیریت و مهندسی صنایع

 

 

 

مقاله کنفرانسی چیست؟

آشنایی با مراحل چاپ مقالات کنفرانسی (مقالات خروجی پایان نامه)
 
کنفرانس ها معمولا محل تبادل اطلاعات میان محققین و پژوهشگرانی است که به حیطه ای خاص علاقه مند بوده یا در آن مشغول فعالیت هستند. در مقالات کنفرانسی عمدتا ایده هایی مطرح می شود که تازه به ذهن رسیده و هنوز با ایده ها و پژوهش های قبلی مقایسه نشده است. از مزایای مقالات کنفرانسی سرعت داوری بالاتر نسبت به مقالات ژورنالی است.
برای ارسال مقالات به کنفرانس ها محدودیت زمانی وجود دارد و پس از پایان مهلت ارسال، به مقالات ترتیب اثر داده نخواهد شد. پس از ارسال مقاله، روند داوری آغاز شده ودر نهایت نتایج داوری از طریق کمیته برگزار کنندگان به اطلاع نویسنده یا نویسندگان مقاله می رسد.
توجه داشته باشید که کنفرانس های با سوابق بیشتر از اهمیت بیشتری نیز برخوردارند. معمولا کنفرانس هایی که در دانشگاه های معتبر دنیا برگزار می شوند یا کنفرانس هایی که تیم داوری معتبر و شناخته شده ای دارند از اعتبار بالاتری برخوردارند.
برای شرکت و چاپ مقاله در کنفرانس ها معمولا هزینه ای تحت عنوان Registration از شرکت کنندگان دریافت می شود. پیش از اقدام برای ثبت نام و شرکت در کنفرانس بهتر است تمامی شرایط پذیرش را از سایت کنفرانس مطالعه کنید. در بعضی از کنفرانس ها هزینه ارسال یک مقاله با چند مقاله برابر است و در بعضی دیگر به ازای اضافه شدن هر یک مقاله هزینه دریافت می شود. هم چنین می توان بدون ارسال مقاله و به عنوان یک بازدید کننده نیز ثبت نام و در کنفرانس شرکت کرد.
همیشه بهتر است به موقع ثبت نام کنید چون بسیاری از کنفرانس ها برای ثبت نام به موقع و حتی زود هنگام هزینه های کمتری در نظر می گیرند ولی در صورت تاخیر در ثبت نام می بایست هزینه بیشتری بپردازید.
به طور معمول مقالات کنفرانسی محدودیت تعداد صفحه دارند و در بسیاری از موارد به ازای هر صفحه ی اضافی، هزینه ای در نظر گرفته می شود.
به تاریخ های اعلام شده در سایت کنفرانس توجه کنید و تاریخ ارسال مقالات، اعلام نتایج داوری، مهلت اصلاح و ارسال مجدد مقالات و برگزاری کنفرانس را به خاطر بسپارید.
همواره الگوی نگارشی هر کنفرانسی را رعایت کنید چرا که مقالاتی که تحت الگوی مشخص تدوین نشده اند بدون داوری رد خواهند شد. بهتر است فایلی که به عنوان نمونه در سایت کنفرانس قرارداده شده را دانلود کرده و مقاله خود را به ترتیب داخل آن کپی کنید و نهایتا بخش های اضافی را حذف نمایید.
معمولا در بسیاری از کنفرانس ها مقالات برتر برای ارائه به ژورنال های ISI و ISC ارسال می شوند. در این حالت دیگر این مقالات در لیست مقالات کنفرانس چاپ نخواهند شد و نویسنده می بایست مقاله را برای داوری مجدد به ژورنال بفرستد. روند ارسال مقالات این چنینی برای ژورنال ها ساده تر اتفاق می افتد. کنفرانس برای تشویق بیشتر جوائزی برای مقالات برتر، بهترین ارائه ها و پوستر ها در نظر می گیرند.
مقالات کنفرانسی به دوشکل برای مخاطبین کنفرانس ارائه می شود:
الف) ارایه شفاهی (Oral): همانند جلسات ارائه سمینار یا پایان نامه های کارشناسی ارشد مدیریت و مهندسی صنایع، این مقالات تحت یک فایل ورد طی مدت 20 دقیقه برای حضار ارائه می شود.
ب) پوستر (Poster): مقالاتی که برای ارائه انتخاب نمی شوند باید پوستری تهیه کرد و در زمان مشخص و مکان مشخص شده نصب نمایند و در مهلت مقرر شده فرصت ارائه پوستر خود را به شرکت کنندگان خواهند داشت.
توجه داشته باشید که حضور حداقل یکی از نویسندگان مقاله در محل کنفرانس ضروری است. در صورتیکه به هر دلیلی قادر به شرکت در کنفرانس نبودید لازم است حتما با دبیر کنفرانس مکاتبه کرده و اطلاع دهید که نام شما را از لیست ارائه دهندگان حذف کنند در غیر این صورت اگر در زمان مشخص برای ارائه حاضر نشوید نام شما در لیست سیاه قرار خواهد گرفت و قادر به شرکت در کنفرانس های پژوهشی وابسته نیز نخواهید بود.
سمینار، کنگره و سمپوزیوم هم مانند کنفرانس از جمله گردهمایی های علمی هستند. تعداد مقالات، موضوعات و شرکت کنندگان در سمینار کمتر از کنفرانس است. کنگره ها معمولا بزرگتر و بعضا جهانی هستند چرا که از تلفیق چند کنفرانس تشکیل می شوند. قوانین رایج در اکثر این گردهمائی ها باهم مطابقت دارد.https://telegram.me/phdkar
کارگاه های تخصصی و مرتبط با موضوعات نیز معمولا در کنار کنفرانس ها برگزار شده که برای شرکت در آنها می بایست هزینه ای جداگانه در زمان ثبت نام پرداخت شود. در این کارگاه ها معمولا برنامه های آموزش نرم افزار های تحلیل آماری مانند SPSS تدریس می شود. همچنین طرز تهیه مقاله خروجی پایان نامه های ارشد و دکتری یکی از موارد اصلی کارگاه های جنبی کنفرانس هاست.
در پایان توصیه می شود برای شروع یک پژوهش علمی به مطالعه مقالات مروری پرداخته شود چرا که این مقالات توسط افراد متخصص نگارش شده و از تعداد زیادی منابع و مقالات و پژوهش های پیشین استفاده شده، ضمنا این مقالات مملو از فهرستی از منابع جامع و مرتبط هستند.